محمد نعيم
مقدمهء مصحح 14
شرح مثنوى ( فارسى )
بقيهء قصّهء اهل سبا و نصيحت و ارشاد سليمان عليه السلام 210 آزاد شدن بلقيس از ملك و مال 212 چاره كردن سليمان در احضار تخت بلقيس 215 مثل قانع شدن آدمى [ به دنيا ] 216 قصّهء رستن خرّوب در گوشهء مسجد اقصى 217 در تفسير حديث مصطفى ( ص ) : « إنّ اللّه تعالى خلق الملائكة و ركّب [ فيهم ] العقل » إلى آخر 217 چالش عقل با نفس چون تنازع مجنون با ناقه 219 بيان آنكه عارف [ را ] غذا نور حقّ است 221 خطاب با مغروران دنيا و گرفتاران نفس 222 تفسير ( فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسى ) 224 زجر مدّعى از دعوى كردن 224 مژده دادن ابو يزيد بسطامى [ از زادن ابو الحسن خرقانى ] 225 نقصان اجراى جان و دل صوفى از طعام اللّه 225 اعتراض كردن معترضى بر رسول عليه السلام [ بر امير كردن آن هذيلى ] 227 قصّهء « سبحانى ما أعظم شأنى [ گفتن بايزيد » ] 229 بيان رسول ( ع ) [ سبب تفضيل و اختيار كردن او آن هذيلى را به اميرى ] 231 بيان آنكه عهد كردن احمق وقت [ گرفتارى و ندم ، هيچ وفايى ندارد ] 232 تفسير « كنت كنزا مخفيّا فأحببت أن أعرف » 233 جواب دهرى كه منكر الوهيت است 234 خشم كردن پادشاه بر نديم 235 گفتن خليل اللّه مر جبرئيل را [ أ لك حاجة ] 236 مطالبه كردن موسى - عليه السلام - [ حضرت را ] 237 بيان آنكه روح حيوانى و عقل جزئى و وهم و خيال مثال دوغند 237